~ k i t t i y a ~

กี่โมง
พอรถมาแล้ว ลุ้นอีกเราจะได้เจอเพื่อนร่วมทางมั๊ย จะมีที่นั่งรึเปล่า
ถ้าเรายืน เพื่อนนั่ง เพื่อนก็มักจะถือกระเป๋าให้เราเสมอ แค่นี้ก็ยืนไปถึงโรงเรียนด้วยความอิ่มใจและไม่มีบ่น
พอลงรถมา ก็ยืนรอเพื่อนแล้วก็เดินเข้าโรงเรียนด้วยกัน

ถ้ามาเช้าก็เดินไปที่โต๊ะของพวกเรา หน้าอาคารสาม โต๊ะพวกเราก็นั่งรวมๆกันหลายห้อง เพราะทุกคนรู้จักกันหมด ลอกชีทชีวะ ลอกการบ้้านฟิสิกส์ ติวหนังสือ ทำการบ้าน ก็ตรงนี้ทั้งนั้น ห้องไหนเรียนก่อนก็เสร็จก่อน ห้องที่เหลือก็ได้ลอกการบ้าน^^

เกือบแปดโมง วงโยและเพลงมาร์ชโรงเรียนดังขึ้น พวกเราไปเข้าแถวหน้าเสาธงอันร้อนระอุ ยืนเข้าแถวเรียงกันห้องหนึ่งยันห้องสิบสอง ม.หกมีหน้าที่อย่างนึง คือต้องมีตัวแทนห้องขึ้นไปเชิญธงชาติและสวดมนต์ วันไหนถ้าเป็นคนรู้จักก็จะตั้งใจสวดมนต์เป็นพิเศษ สวดมนต์เสร็จร้องเพลงประจำโรงเรียนของเรา มีโรงเรียนไหนที่เพลงมาร์ชจะสั้นกระชับ เหมือนโรงเรียนของเรา ร้องสองรอบจบ ก็นั่งสมาธิต่อ มีสมาธิบ้างไม่มีบ้างก็ว่ากันไป
(ระหว่างนี้พวกมาสายก็จะวิ่งมาสมทบ เราก็วิิ่งไปสมทบบ่อยๆ)
หลังจากนี้อาจารย์ก็จะมาอบรมพวกเรา ช้าบ้าง เร็วบ้าง ร้อนบ้าง นานบ้าง

อ้าวแปดโมงจะครึ่งแล้ว เดินทีละสองแถวไปเรียนวิชาแรกกันเถอะ

การบ้านเสร็จยังวะ อาจารย์จะสอนอะไร รีบขึ้นไปนั่งข้างหลัง คาบละห้าสิบนาทีจะเอาความรู้อะไรมาก รออาจารย์เข้า คุยกัน ทำงาน แปปๆก็หมดคาบแระ ลุกจากห้อง เดินไปเรียนวิชาต่อไป

เรียนไป เรียนมา พักเที่ยงแล้ว 11.50น.
เดินไปโรงอาหารสีฟ้าโรงใหญ่ ก๋วยเตี๋ยว ก๋วยจั๊บ ข้าวราดแกงรออยู่ หมูเด้งชิ้นบิ๊กเบิ้ม กับก๋วยเตี๋ยวราคาสิบห้าบาท อิ่มท้องสุดๆไปเลย วางกระเป๋าทิ้งไว้จองที่ให้เพื่อน แล้วก็แยกไปซื้ออาหารที่เราชอบ
เอ๊อ อย่าลืมบัตรแลกภาชนะล่ะ ไม่มีเด๋วจะซื้อข้าวไม่ได้ แต่ถ้าสนิทกับร้านลุงร้านป้าเค้า ก็บอกเค้าไว้เดี๋ยวค่อยเอามาคืนแล้วกัน
เดินไปแคนทีน ซื้อน้ำดื่มโรงเรียนขวดละห้าบาท แต่หยิบหลอดมาซักสองสามกัน ขวดเดียวกินกันหลายๆคน แบ่งๆกันเนาะ กินเสร็จก็เอาจานไปเก็บ แลกบัตรคืนมา เอาไว้ใช้พรุ่งนี้ต่อ

กินข้าวเสร็จซื้อขนมแอบใส่กระเป๋า เพราะอาจารย์ไม่ให้เอาขนมออกนอกโรงอาหาร ขึ้นไปที่ห้องเรียนวิชาต่อไป
เอาขนมออกมาแบ่งกัน อา่าวแปปเดียวขนมเราไปไหนหมดนิ่ แย่งกินหมดเลยนะเมิง

ก่อนเรียนเข้าห้องน้ำ ล้างหน้าล้างตาให้เรียบร้อยล่ะ เวลาเรียนอาจารย์เค้าไม่ให้ลุกไปไหน เดี๋ยวจะโดนด่า
คาบบ่ายเริ่มขึ้น เรียนๆ เม้าท์ๆ ยิ่งคาบฟิสิกส์ที่อาจารย์สอนสองห้องพร้อมกันนะ เม้าท์มันเชียว
ยิ่งตอนสอบท้ายบทล่ะก็ ลอกกันมันเชียว กระดาษใบเล็กๆ ยางลบ เต็มห้องไปหมด

อ่าว เย็นแระ เตรียมตัวกลับบ้าน
ออกมายืนรอเพื่อนที่ตึกหนึ่ง หน้าห้องประชาสัมพันธ์ เพื่อนกลับบ้านอยู่กันหลายห้อง ก็ยืนรอมันตั้งแต่สี่โมง บางทีสี่โมงครึ่งนู้นถึงจะมากันครบ

ถ้ากลับก่อนสี่โมงเย็นก็ออกทางโรงยิมดิ่ ใกล้ป้ายรถเมล์ เดินง่ายคนน้อยด้วย แต่ถ้าเกินสี่โมงเย็น ต้องทางหน้าโรงเรียนสถานเดียวเลย แวะร้านน้ำ ให้คนนู้นซื้อแป๊ปซี่ให้ แวะร้านไก่ทอด ให้อีกคนซื้อไก่ทอด แต่ก็แบ่งกันกินอร่อยเชียว

ข้ามสะพานลอยหน้าสว แต่ก่อนร้อนมาก แต่หลังๆก็มีหลังคา ค่อยยังชั่วหน่อยเนอะ
ยืนรอหน้าเซเว่น รอๆๆเมื่อไหร่รถเหลืองจะมาหนอ
อ่าวนั้นมันรถเหลืองนิ่ คนเต็มเลย กูจะทำไงดีเนี่ย ตกลงกับเพื่อน ขึ้นรถแอร์ไปลงแยกบางแพแล้วกัน
ค่ารถแอร์สิบบาทเอง นั่งสบายด้วย แต่มันยังไม่ถึงบ้านว่ะ ไหนจะต้องเสี่ยงว่ารถเหลืองมันจะรับเราเปล่าวะ พวกนี้ไม่ชอบให้เรานั่งรถแอร์ฺแล้วมาต่อรถมัน ทั้งที่รถมันคนแน่นจะตาย

งั้นขึ้นรถโพธารามแล้วกัน อ่าวแต่มันไม่ถึงหน้าบ้านนิวนิ่ งั้นไอนิกไปส่งไอนิวที่บ้านแล้วกัน
ได้กลับบ้านซะที ถึงบ้านแล้ว ชีวิตจบไปอีกวัน

------------------------------------------------------------------------------------------------------------
มอปลายชีวิตเป็นยังงี้มาสามปี คึดถึงชีวิตแบบนั้นจัง

ขอบคุณ เพื่อนๆทุกคน ที่ทำให้อยากไปโรงเรียน
ขอบคุณ โรงเรียนที่ทำให้เจอคนดีๆ
ขอบคุณ อาจารย์ ที่ช่วยสอนวิชาต่างๆ
ขอบคุณทุกๆอย่างเลยแล้วกัน



ปีสอง เพิ่งมานั่งคิดถึงมอปลาย กุบร้าไปแล้ววววววววว